Het stille herstel van Afrika

2026-03-13T14:05:48Z
Trustus

Afrikaanse aandelen verdwenen de afgelopen jaren bij veel internationale beleggers uit beeld. Dat is niet zo vreemd. De landen met de belangrijkste beurzen op het continent kregen een reeks zware klappen te verwerken.
Na 2021 werd Afrika hard geraakt door de coronacrisis. Waar westerse centrale banken en overheden met ongekende steunpakketten kwamen, hadden veel Afrikaanse landen die financiële ruimte simpelweg niet. Nog voordat het herstel goed en wel kon beginnen, volgde de volgende schok: de Russische inval in Oekraïne. Energie- en voedselprijzen schoten omhoog. Voor veel Afrikanen, van wie het inkomen vaak nauwelijks voldoende is voor basisvoorzieningen, was dat desastreus.

In landen als Egypte en Nigeria liep de inflatie op tot rond de 30%. Valutareserves verdampten, wisselkoersen kwamen onder druk te staan en forse devaluaties volgden. Het vertrouwen van beleggers kreeg opnieuw een knauw.

Geen wonder dus dat veel internationale beleggers Afrika de rug toekeerden. Het continent werd gezien als complex, met kleinere en minder liquide beurzen, gevoelig voor valuta- en rentebewegingen. Dat negatieve sentiment zien we vandaag nog steeds terug in het productaanbod. In Europa worden anno 2026 nog maar twee Afrika-ETF’s aangeboden, beide met synthetische replicatie en een sterke focus op Zuid-Afrika. Ook in de categorie beleggingsfondsen is het aanbod flink uitgedund. Veel fondsen zijn geliquideerd. En juist op dat moment begint Afrika weer in beeld te komen.

Wanneer markten worden vergeten
Als markten lange tijd genegeerd worden, ontstaan er vaak twee dingen: onderwaardering en gevoeligheid voor positief nieuws. Een relatief kleine verbetering in het macro-economische klimaat kan dan een groot effect hebben op sentiment en koersvorming. Dat lijkt nu te gebeuren.

In de afgelopen 18 maanden zijn de Afrikaanse beurzen sterk opgelopen. Het TCM Afrikafonds schreef gemeten in euro ruim 62% bij in deze periode. Dat is een krachtig eerste teken van herstel. Toch zijn de waarderingen nog altijd opvallend laag.
De Afrikaportefeuille noteert rond een koers-winstverhouding van 7,1 keer de winst en biedt een dividendrendement van circa 4,5%. Ter vergelijking: de S&P 500 noteert rond 24 keer de winst met een aanzienlijk lager dividendrendement. Terwijl de verwachte winstgroei voor de komende 12 tot 24 maanden in Afrika rond de 16 à 17% ligt — vergelijkbaar met veel ontwikkelde markten. Met andere woorden: beleggers betalen in Afrika een veel lagere prijs voor vergelijkbare groeivooruitzichten.

Het macrobeeld draait
Achter die verbeterde beursontwikkeling zit een zichtbare omslag in het macro-economische beeld.
In Nigeria is de inflatie gedaald van ongeveer 30% in 2024 naar circa 15%. De rente is recent voor het eerst verlaagd naar 26,5%, met meer verlagingen in het vooruitzicht. Dat betekent minder druk op bedrijven en banken en meer voorspelbaarheid in de economie. In Egypte is de daling nog duidelijker. Daar piekte de inflatie rond 38% in september 2023, om terug te vallen naar 11,9% begin 2026. In combinatie met het IMF-programma en hervormingen op het gebied van valuta, liquiditeit en begrotingsdiscipline is de macro-stabiliteit daar zichtbaar verbeterd. 
Dit soort “cyclusdraai” is precies waar aandelenmarkten in opkomende landen vaak sterk op reageren. Het herstel komt niet uit het niets. Het is het gevolg van pijnlijke maar noodzakelijke hervormingen: het afbouwen van kostbare brandstofsubsidies, het stoppen van monetaire financiering van begrotingstekorten, belastinghervormingen en het verbeteren van de werking van valutamarkten. Zulke maatregelen zijn politiek lastig, maar economisch vaak cruciaal. Ze maken Afrikaanse landen weerbaarder bij een eventuele volgende economische schok. Hervormingen vergroten de geloofwaardigheid van het beleid en verlagen uiteindelijk de kapitaalkosten. 

Dat zien we ook terug in de rendementen. Over de afgelopen drie jaar steeg het Afrika fonds met ruim 57%, wat neerkomt op gemiddeld 16,4% per jaar. Zulke rebounds zijn vaak signalen dat een nieuwe economische cyclus is begonnen.

Bovengemiddelde groei
Volgens recente IMF-prognoses voor 2026 en 2027 groeit Afrika duidelijk sneller dan de ontwikkelde economieën. Waar ontwikkelde landen rond 1,7–1,8% per jaar groeien en opkomende economieën gemiddeld rond 4,1–4,2%, bewegen kernlanden als Nigeria, Kenia, Egypte en Marokko rond de 4% tot 5% reële bbp-groei. Daarmee positioneren deze economieën zich structureel boven het groeipad van de ontwikkelde wereld.

Voor beleggers die op zoek zijn naar spreiding — zeker nu Amerikaanse aandelen zwaar wegen in veel portefeuilles en geopolitieke onzekerheden toenemen — kan een voorzichtige blootstelling aan Afrikaanse aandelen daarom interessant zijn. Niet als vervanging, maar als aanvulling.

Wat kan het herstel versnellen?
Het herstel is zichtbaar, maar twee belangrijke motoren moeten nog echt op gang komen. De eerste is de terugkeer van internationale kapitaalstromen. Zodra macro-stabiliteit toeneemt, keren buitenlandse beleggers doorgaans terug. Dat vergroot de liquiditeit op lokale beurzen en creëert ruimte voor investeringen in infrastructuur en groeiende bedrijven.

De tweede motor is verdere economische integratie binnen het continent. De African Continental Free Trade Area (AfCFTA), die sinds 2021 officieel van start is gegaan, moet de handel tussen Afrikaanse landen onderling stimuleren. Omdat intra-Afrikaanse handel momenteel nog relatief laag is, ligt hier aanzienlijk groeipotentieel.

Aan de financiële kant speelt het African Exchanges Linkage Project een vergelijkbare rol. Door meerdere Afrikaanse beurzen aan elkaar te koppelen, wordt grensoverschrijdend beleggen eenvoudiger en toegankelijker. Samen kunnen deze ontwikkelingen het huidige herstel verdiepen en verbreden.

Conclusie
Afrika heeft een moeilijke periode achter de rug. Hoge inflatie, valutacrisissen en geopolitieke schokken hebben beleggers op afstand gehouden. Maar juist in die periode zijn de fundamenten in meerdere landen verbeterd door hervormingen en stabilisatie.
De combinatie van lage waarderingen, aantrekkelijk dividendrendement, solide winstgroei en een verbeterend macrobeeld maakt dat Afrika opnieuw in beeld komt.

Het is nog geen uitbundig herstel met veel internationale aandacht. Het is eerder een stil, geleidelijk herstel. Maar vaak zijn dat precies de fases waarin de basis wordt gelegd voor de volgende groeicyclus.

Klik hier om de meest recente factsheets van de TCM fondsen te bekijken.

 

Dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie en vormt geen individueel beleggingsadvies of aanbeveling. Beleggen brengt risico’s met zich mee. De waarde van beleggingen kan fluctueren en in het verleden behaalde rendementen bieden geen garantie voor de toekomst.

 

Afrikaanse aandelen verdwenen de afgelopen jaren bij veel internationale beleggers uit beeld. Dat is niet zo vreemd. De landen met de belangrijkste beurzen op het continent kregen een reeks zware klappen te verwerken.
Na 2021 werd Afrika hard geraakt door de coronacrisis. Waar westerse centrale banken en overheden met ongekende steunpakketten kwamen, hadden veel Afrikaanse landen die financiële ruimte simpelweg niet. Nog voordat het herstel goed en wel kon beginnen, volgde de volgende schok: de Russische inval in Oekraïne. Energie- en voedselprijzen schoten omhoog. Voor veel Afrikanen, van wie het inkomen vaak nauwelijks voldoende is voor basisvoorzieningen, was dat desastreus.

In landen als Egypte en Nigeria liep de inflatie op tot rond de 30%. Valutareserves verdampten, wisselkoersen kwamen onder druk te staan en forse devaluaties volgden. Het vertrouwen van beleggers kreeg opnieuw een knauw.

Geen wonder dus dat veel internationale beleggers Afrika de rug toekeerden. Het continent werd gezien als complex, met kleinere en minder liquide beurzen, gevoelig voor valuta- en rentebewegingen. Dat negatieve sentiment zien we vandaag nog steeds terug in het productaanbod. In Europa worden anno 2026 nog maar twee Afrika-ETF’s aangeboden, beide met synthetische replicatie en een sterke focus op Zuid-Afrika. Ook in de categorie beleggingsfondsen is het aanbod flink uitgedund. Veel fondsen zijn geliquideerd. En juist op dat moment begint Afrika weer in beeld te komen.

Wanneer markten worden vergeten
Als markten lange tijd genegeerd worden, ontstaan er vaak twee dingen: onderwaardering en gevoeligheid voor positief nieuws. Een relatief kleine verbetering in het macro-economische klimaat kan dan een groot effect hebben op sentiment en koersvorming. Dat lijkt nu te gebeuren.

In de afgelopen 18 maanden zijn de Afrikaanse beurzen sterk opgelopen. Het TCM Afrikafonds schreef gemeten in euro ruim 62% bij in deze periode. Dat is een krachtig eerste teken van herstel. Toch zijn de waarderingen nog altijd opvallend laag.
De Afrikaportefeuille noteert rond een koers-winstverhouding van 7,1 keer de winst en biedt een dividendrendement van circa 4,5%. Ter vergelijking: de S&P 500 noteert rond 24 keer de winst met een aanzienlijk lager dividendrendement. Terwijl de verwachte winstgroei voor de komende 12 tot 24 maanden in Afrika rond de 16 à 17% ligt — vergelijkbaar met veel ontwikkelde markten. Met andere woorden: beleggers betalen in Afrika een veel lagere prijs voor vergelijkbare groeivooruitzichten.

Het macrobeeld draait
Achter die verbeterde beursontwikkeling zit een zichtbare omslag in het macro-economische beeld.
In Nigeria is de inflatie gedaald van ongeveer 30% in 2024 naar circa 15%. De rente is recent voor het eerst verlaagd naar 26,5%, met meer verlagingen in het vooruitzicht. Dat betekent minder druk op bedrijven en banken en meer voorspelbaarheid in de economie. In Egypte is de daling nog duidelijker. Daar piekte de inflatie rond 38% in september 2023, om terug te vallen naar 11,9% begin 2026. In combinatie met het IMF-programma en hervormingen op het gebied van valuta, liquiditeit en begrotingsdiscipline is de macro-stabiliteit daar zichtbaar verbeterd. 
Dit soort “cyclusdraai” is precies waar aandelenmarkten in opkomende landen vaak sterk op reageren. Het herstel komt niet uit het niets. Het is het gevolg van pijnlijke maar noodzakelijke hervormingen: het afbouwen van kostbare brandstofsubsidies, het stoppen van monetaire financiering van begrotingstekorten, belastinghervormingen en het verbeteren van de werking van valutamarkten. Zulke maatregelen zijn politiek lastig, maar economisch vaak cruciaal. Ze maken Afrikaanse landen weerbaarder bij een eventuele volgende economische schok. Hervormingen vergroten de geloofwaardigheid van het beleid en verlagen uiteindelijk de kapitaalkosten. 

Dat zien we ook terug in de rendementen. Over de afgelopen drie jaar steeg het Afrika fonds met ruim 57%, wat neerkomt op gemiddeld 16,4% per jaar. Zulke rebounds zijn vaak signalen dat een nieuwe economische cyclus is begonnen.

Bovengemiddelde groei
Volgens recente IMF-prognoses voor 2026 en 2027 groeit Afrika duidelijk sneller dan de ontwikkelde economieën. Waar ontwikkelde landen rond 1,7–1,8% per jaar groeien en opkomende economieën gemiddeld rond 4,1–4,2%, bewegen kernlanden als Nigeria, Kenia, Egypte en Marokko rond de 4% tot 5% reële bbp-groei. Daarmee positioneren deze economieën zich structureel boven het groeipad van de ontwikkelde wereld.

Voor beleggers die op zoek zijn naar spreiding — zeker nu Amerikaanse aandelen zwaar wegen in veel portefeuilles en geopolitieke onzekerheden toenemen — kan een voorzichtige blootstelling aan Afrikaanse aandelen daarom interessant zijn. Niet als vervanging, maar als aanvulling.

Wat kan het herstel versnellen?
Het herstel is zichtbaar, maar twee belangrijke motoren moeten nog echt op gang komen. De eerste is de terugkeer van internationale kapitaalstromen. Zodra macro-stabiliteit toeneemt, keren buitenlandse beleggers doorgaans terug. Dat vergroot de liquiditeit op lokale beurzen en creëert ruimte voor investeringen in infrastructuur en groeiende bedrijven.

De tweede motor is verdere economische integratie binnen het continent. De African Continental Free Trade Area (AfCFTA), die sinds 2021 officieel van start is gegaan, moet de handel tussen Afrikaanse landen onderling stimuleren. Omdat intra-Afrikaanse handel momenteel nog relatief laag is, ligt hier aanzienlijk groeipotentieel.

Aan de financiële kant speelt het African Exchanges Linkage Project een vergelijkbare rol. Door meerdere Afrikaanse beurzen aan elkaar te koppelen, wordt grensoverschrijdend beleggen eenvoudiger en toegankelijker. Samen kunnen deze ontwikkelingen het huidige herstel verdiepen en verbreden.

Conclusie
Afrika heeft een moeilijke periode achter de rug. Hoge inflatie, valutacrisissen en geopolitieke schokken hebben beleggers op afstand gehouden. Maar juist in die periode zijn de fundamenten in meerdere landen verbeterd door hervormingen en stabilisatie.
De combinatie van lage waarderingen, aantrekkelijk dividendrendement, solide winstgroei en een verbeterend macrobeeld maakt dat Afrika opnieuw in beeld komt.

Het is nog geen uitbundig herstel met veel internationale aandacht. Het is eerder een stil, geleidelijk herstel. Maar vaak zijn dat precies de fases waarin de basis wordt gelegd voor de volgende groeicyclus.

Klik hier om de meest recente factsheets van de TCM fondsen te bekijken.

 

Dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie en vormt geen individueel beleggingsadvies of aanbeveling. Beleggen brengt risico’s met zich mee. De waarde van beleggingen kan fluctueren en in het verleden behaalde rendementen bieden geen garantie voor de toekomst.